مىكنند . به نظر مىرسد كه يمنىها علاوة بر آماده كردن مقدمات ظهور ، در حوادث آن روز حجاز كه با خلأ سياسي روبرو خواهد بود ايفاى نقش خواهند كرد . در حجاز ، پادشاهى به نام عبد الله كه از خاندان معروف آن سرزمين است ، به قتل مىرسد ، أو آخرين پادشاه سرزمين حجاز خواهد بود . در پى اين حادثه بر سر جانشينى أو اختلافات فراوانى ايجاد مىشود . اين اختلافها به خلأ سياسي در منطقه حجاز منتهى گشته وتا ظهور حضرت ادامه مىيابد : " آنگاه كه عبد الله بميرد ، مردم در انتخاب جانشين أو به توافق نرسند ، اختلاف ها آغاز شود واين اختلاف به خواست خداوند ، تا ظهور مولايتان تداوم يابد . بطورى كه دوران سلطنتهاى طولانى به پايان رسد وعمر حكومت حاكمان به چند ماه وچند روز كاهش يابد . أبو بصير مىگويد : عرض كردم : آيا اين دوران طولانى خواهد بود ؟ فرمود : هرگز . " پس از قتل عبد الله ، اختلافها به درگيرى ميان قبائل حجاز تبديل مىگردد : " از نشانه هاى ظهور ، حادثه‌اى است كه بين مكة ومدينه رخ مىدهد . به امام عرض كردم حادثه چيست ؟ فرمود : بر اثر تعصبهاى قبيله‌اى ، ميان مكة ومدينه فلانى پانزده نفر از سران قبيله فلان را خواهد كشت " . در حديثي از عبد الرحمان بن سيابة آمده است : " امام صادق ( عليه السلام ) فرمود : چگونه خواهيد بود روزگارى كه شما را نه دسترسى به امامي هدايتگر باشد ونه دانشى روشنگر . در حالي كه گروهى از شما از گروه ديگر متنفر وگريزانيد . در آن آزمايش خوبان ومخلصان از ديگران شناخته شوند . جنگ واختلاف بالا گيرد بطورى كه قدرت ، در آغاز روز به دست كسى افتد ودر پايان همان روز از أو گرفته شده وبه قتل رسد ( 1 ) " . در همين حال نشانه هاى ظهور آشكار مىگردد وشايد بزرگترين نشانه ، همان

--> ( 1 ) الإمامة والتبصرة ص 130 .